به گزارش ثانیه نو به نقل از رجانیوز، روحانی در این مصاحبه در زمینه اتهامات مطرح شده علیه ایران مبنی بر طراحی ترور سفیر سعودی یا مسائل منطقه مواضع مناسبی بیان كرده اما در موضوع هسته‌ای مباحث تكراری را كه پاسخ آن بارها داده شده است، مطرح كرده و كماكان تلاش می‌كند، روند عقب‌نشینی‌های گام به گام در این دوره را توجیه كند و در عین حال، این فرآیند را نیز به نظام منسوب كند. روحانی در مجموعه مصاحبه‌هایی كه پس از دوره مدیریت خود داشته، از ارسال نشدن پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل به‌عنوان بزرگ‌ترین موفقیت خود یاد می‌كند اما در عین حال، توضیح نمی‌دهد كه اساساً با وجود تعطیل كردن كلیه فعالیت‌های هسته‌ای ایران (به‌عنوان نمونه حتی كارخانه UCF اصفهان كه جزو چرخه غنی‌سازی محسوب نمی‌شود نیز تعطیل شد)، دیگر چه ضرورتی وجود داشته كه پرونده به شورای امنیت برود. دبیر اسبق شورای عالی امنیت ملی عنوان كرده است كه سیاست خارجی فعال این است كه پرونده ایران را از شورای امنیت سازمان ملل خارج كند كه اگر بنا بر عمل كردن به همان شیوه مورد نظر آقای روحانی باشد، به هیچ‎وجه كار دشواری نیست، چراكه در طول این چند سال بارها مقام‌های امریكایی و اروپایی به‌طور رسمی و غیررسمی اعلام كرده‌اند كه به محض تعلیق فعالیت‌های هسته‌ای ایران، اجرای تمام قطعنامه‌ها علیه ایران نیز تعلیق می‌شود. نكته دیگری كه روحانی در این مصاحبه بیان كرده و می‌گوید تاكنون در هیچ مصاحبه‌ای این مطلب را نگفته و برای اولین بار است، این است كه در مذاكرات سعدآباد از اروپایی‌ها قول گرفته است كه در صورتی كه امریكایی‌ها به سمت صدور قطعنامه بروند، اروپا آن را وتو خواهد كرد. وی می‌گوید: «علت اینكه ما سه وزیر خارجه اروپا را به تهران دعوت كردیم و مذاكرات سعدآباد را ترتیب دادیم، این بود كه اروپا در برابر امریكا بایستد تا این پرونده به شورای امنیت نرود و این را آقای فیشر در خاطراتش نیز مورد تصریح قرار داده است و می‌گوید ما در تهران به مقامات تهران قول دادیم كه پرونده ایران به شورای امنیت نرود و این قولی بود كه ما از آنها گرفتیم. من هیچ‌گاه این موضوع را در مصاحبه‌ها نگفته بودم. اروپایی‌ها در مذاكرات به ما قول دادند كه نمی‌گذاریم این پرونده به شورای امنیت برود. این می‌شود سیاست خارجی فعال.» این اظهارات در حالی مطرح شده است كه بر خلاف نظر آقای روحانی، یوشكا فیشر در خاطراتش مطالبی را بیان می‌كند كه متفاوت با اظهارنظر روحانی است. فیشر در كتاب خود با عنوان "من متقاعد نشده‌ام" می‎نویسد: «در گفت‌وگوهای اولیه و مقدماتی ما سه وزیر خارجه كشورهای اروپایی و نماینده ایران، همواره ما تأكید می كردیم كه بدون توقف فعالیت های اتمی ایران توافقی بین ما حاصل نخواهد شد. ایرانی ها حاضر به تعلیق فعالیت نبودند. گفت‌وگوهای ما به نقطه ای رسید كه ما به ایرانی ها گفتیم بدون قبول توقف فعالیت های اتمی راه‌حل مناسبی حاصل نخواهد شد و ما بدون معطلی خواهان رفتن به فرودگاه و بازگشت به كشورهای خود هستیم. این گفته های ما منجر به قطع جلسه شد. ایرانی‌ها با دست‌پاچگی شروع به تلفن زدن كردند و بالاخره در این مورد هم به توافق رسیدیم». همچنین در حالی كه روحانی در مصاحبه خود اظهار می‌دارد كه توانسته میان اروپا و امریكا اختلاف بیندازد، سفیر سابق ایتالیا در تهران، سه ماه پیش روایت دیگری از این ماجرا بیان كرد. روبرتو توسكانو با ابراز تاسف از اینكه غرب نتوانست در دوران ریاست جمهوری خاتمی پرونده اتمی ایران را ببندد، گفت: در سال 2005-2004 هنوز دریچه فرصتی بود كه بر سر مسئله اتمی به توافق رسید. در دولت ایران در آن زمان یعنی در دوره خاتمی این احتمال وجود داشت كه با مذاكرات نرم تر بتوان دولت ایران را به اتخاذ موضعی انعطاف پذیرتر و همسو با موضع سه كشور و آمریكا وادار كرد؛ قطعا آمریكا هم در تمام جریان، پشت سر سه كشور اروپایی حضور داشت ولی با دولت كنونی ایران وضعیت بسیار دشوارتر شده است. نكته دیگر اینكه حسن روحانی برای كم‌رنگ نقش خود و دولت وقت در عقب‌نشینی‌های پی در پی منجر به تعطیلی كامل فعالیت‌های هسته‌ای كشور تأكید زیادی دارد كه رهبر معظم انقلاب تاكنون دو بار به‌طور علنی و صریح در مورد سیاست‌های آن دوره آن هم در دو دیدار دانشجویی به‌نحوی سخن گفته‌اند كه نشان می‌دهد نظر ایشان مخالف عقب‌نشینی‌های پی در پی بوده است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای 13/10/86 در دیدار با دانشجویان دانشگاه‌های یزد فرمودند: «اول گفتند موقت تعلیق كنید، گفتند تعلیق داوطلبانه بكنید؛ ما هم به خیال موقت و به خیال داوطلبانه، تعلیق كردیم. بعد هر وقت اسم از برداشتن تعلیق آمد، یك قرشمال بازى‌اى در سطح دنیا درست كردند - در سطح مطبوعات و رسانه‌ها و محافل سیاسى - واى، داد، داد، ایران میخواهد تعلیق را بشكند! تعلیق شد یك امر مقدس كه ایران اصلاً حق ندارد نزدیكش برود! ما این را تجربه كرده‌ایم؛ دیگر، تجربه‌ى جدیدى نیست. آخرش هم گفتند: این تعلیق موقت كافى نیست؛ اصلاً باید بكلى بساط اتمى را جمع كنید. همین اروپائى‌ها كه میگفتند شش ماه تعلیق كنید، وقتى این كار را كردیم، گفتند بایستى جمع كنید! این فرایند عقب‌نشینى، این فایده را براى ما داشت؛ هم براى خود ما تجربه شد، هم براى افكار عمومى دنیا تجربه شد. لیكن عقب‌نشینى بود دیگر؛ عقب‌نشینى كردند. من همان وقت هم در جلسه‌ى مسئولین - كه از تلویزیون پخش شد - گفتم اگر چنانچه بخواهند به این روند مطالبه‌ى پى‌درپى ادامه بدهند، بنده خودم وارد میدان میشوم؛ همین كار را هم كردم. بنده گفتم كه بایستى این روند عقب‌نشینى متوقف شود و تبدیل بشود به روند پیشروى، و اولین قدمش هم باید در همان دولتى انجام بگیرد كه این عقب‌نشینى در آن دولت انجام گرفته بود؛ و همین كار هم شد. در زمان دولت قبل، اولین قدم به سمت پیشرفت برداشته شد؛ تصمیم گرفته شد كه كارخانه‌ى یو.سى.اف اصفهان راه‌اندازى شود، و راه‌اندازى هم شد، و دنبالش هم بحمداللَّه این پیشرفتهاى بعدى است تا امروز.» ایشان همچنین در دیدار اخیر با دانشجویان دانشگاه‌های كرمانشاه 24/7/90 تصریح كردند: «در قضیه‌ى هسته‌اى، در آن دوره‌ى اول كه تلاطمهائى بود، بعضاً اقدامهائى انجام میگرفت كه شاید مطلوب نبود. من آنجا در سخنرانى عمومى گفتم اگر چنانچه این كارها انجام نگیرد، خودم وارد میشوم. و همین هم شد.» یك ماه و نیم قبل نیز علی باقری معاون امنیت بین الملل دبیر شورای عالی امنیت ملی در سخنانی در دانشگاه الزهرا (س) با بیان این‌كه در طول 30 سال گذشته دچار حركت‌های سینوسی شده‌ایم، افزود: از وقتی فعالیت هسته‌ای حالت جدی به خود گرفت و دشمن را وادار به واكنش جدی كرد در مقطعی با یك عقب نشینی آشكار در این عرصه روبرو شدیم. این در حالی است كه از پیش از انقلاب و از نگاه كسانی مثل اردشیر زاهدی تا طیف‌هایی در درون نظام برروی این مسئله كه باید فعالیت هسته‌ای داشته باشیم تاكید داشته‌اند، اما چه شد كه در مقطعی دچار رخوت و عقب‌نشینی شدیم. در حالی كه مانع جدی برای توسعه فناوری هسته‌ای پیش روی ما نبود. باقری گفت: یكی از مولفه‌های اصلی این خطای راهبردی، غفلت از سرمایه‌های اصلی انقلاب، نظام و امام است كه بر روی آن تاكید داشته‌اند. معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی با بیان این‌كه رویكرد اصلی ما در آن مقطع در عرصه سیاست خارجی (دولت اصلاحات) تنش زدایی و تشنج زدایی بود تصریح كرد: این گفتمان غیر از آنچه در خود نوعی پذیرش اتهام دارد چیزی نبود، یعنی ما پذیرفتیم كه عامل تنش و تشنج هستیم و می‌خواهیم آن را برداریم. ما دچار یك حركت انفعالی در مقابل عده‌ای گرگ كه نه تنها پیشرفت ما را نمی‌خواهند بلكه اصل نظام ما را هدف قرار می‌دهند شدیم. وی ادامه داد: طرف مقابل هوشمندانه وارد صحنه شد و تنش‌هایی را ایجاد كرد كه با توجه به اتخاذ سیاست تنش‌زدایی از سوی ایران ناچار بودیم در این مسیر حركت كنیم. باقری با اشاره به خاطرات منتشرشده یوشكا فیشر وزیر خارجه پیشین آلمان اظهار كرد: در خاطرات او به خوبی مشهود است كه مسولان وقت دچار ضعف بوده‌اند و انفعال در آن مقطع كاملا مشخص است. كشورهای غربی در آن مقطع ما را وارد مسیری كرده‌اند كه هدایتش دست آنها بود. گفتند یا تعلیق یا ارجاع به شورای امنیت و طبیعتا ما كه دنبال تنش زدایی بودیم و بعضا با افتخار هم از آن نام می‌بریم در مسیر آنها حركت كردیم. این در حالی بود كه ما سرمایه معنوی و مادی بسیاری به پشتوانه مردم و نظام داشتیم كه حاضرند برای اهداف نظام جان دهند اما دچار این انحراف شدیم و در مسیری افتادیم كه خواست دشمن را به دست خودمان محقق كردیم.