به گزارش کیهان آیت الله هاشمی رفسنجانی در ذكر خاطرات مربوط به 22 مهر ماه 1365می نویسد: مقصر جلوه دادن حاج احمد آقا در تلخی روابط امام و آقای منتظری جفاكاری است... آقای [ مرتضی] بنی فضل تلفنی از قم مسئله آقای منتظری، قطع ملاقات ها و پخش خبر و ناراحتی طلبه ها را گفت و از من برای حل مشكل استمداد كرد. احمد آقا از اینكه بعضی ها او را مقصر معرفی كرده اند و به دروغ مانع ملاقات آقای منتظری با امام معرفی كرده اند و ... اظهار ناراحتی كرد، حق دارد، چون بیشترین تلاش را برای اعتبار آقای منتظری کرد. ساعت 3 بعدازظهر به طرف قم حركت كردم. نزدیك غروب به منزل آقای منتظری رسیدیم. كمی پشت در معطل شدیم. ظاهر این بود كه ایشان مصمم بوده كسی را نپذیرد ولی در مقابل حضور من، ناچار پذیرفتند. گفتند آقای [ابراهیم] امینی را نپذیرفته اند. تا ساعت 9 شب با ایشان بودم. پس از صرف شام به تهران برگشتم. آقای سیدهادی [هاشمی] هم در مذاكرات شركت داشت. ایشان از دستور امام در خصوص تعقیب گروه سیدمهدی هاشمی رنجیده اند و دستور امام به اینكه دیگر عفو زندانیان با آقای منتظری نباشد، كار را بدتر كرده و مخصوصاً شیوه ابلاغ كه به واسطه افرادی مثل آقای محمدی گیلانی و [سیدمحمد] ابطحی و شورای عالی قضائی كه برای ایشان قابل توجیه نیست. 

هاشمی می افزاید: «آقای منتظری به خصوص از احمد آقا گله می كردند. من شرحی از اقدامات و مذاكراتمان را با امام برای تعدیل قضیه گفتم. از احمدآقا دفاع كردم. از خود من هم گله داشتند كه كمك لازم را نكرده ام. بالاخره مسئله حل نشد.» 

یادآور می شود باند مهدی هاشمی به خاطر ترور و قتل چند تن از مخالفان فكری خود كه حتی بعضاً در حد «آیت الله» بودند، و همچنین اختلاف افكنی میان مسئولین، نفوذ دادن گروهك ها و منافقین به بیت آقای منتظری و انتشار شب نامه علیه مسئولان به دستور امام تحت تعقیب قرار گرفتند. مهدی هاشمی در زمان شاه و در زندان جذب ساواك شده بود.