هنگامی که امام خمینی (ره) آخرین جمعه ماه مبارک را روز قدس اعلام و به عنوان روزی برای اسلام و فلسطین قلمداد کرد، چند هدف را دنبال میکرد. به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) این اهداف پنجگانه عبارتند از:
1- ایجاد پیوند ناگسستنی دینی میان روزهای قدس به عنوان ظرف زمانی (جمعة الوداع) و مناسبتهای سیاسی کنونی جهان اسلام به عنوان اولویتهای اول امت اسلامی.
2- با توجه به شکست فرآیند قومی و ملی برای حل بحران فلسطین در دهههای پنجاه و شصت و هفتاد میلادی، امام خمینی (ره) با اعلام روز قدس سعی داشت، ظرفیت حمایتی این فرآیند را در چارچوب اسلامی گسترش و باز تولید کند و راهحل جدیدی را با نگاه امتی ارائه دهد.
3- شکست راه کارهای رسمی و بینالمللی در حل بحران فلسطین، امام را وادار کرد برای حل این بحران انسانی تحولی بنیادین در معادله کنونی این بحران ایجاد کند که از طریق انتقال آن به سطوح غیررسمی (مردمی) به عنوان راهکاری جدید و مستقل است بویژه که ناکارآمدی سطوح رسمی به علت وابستگی و همپیمانی با دشمن آشکار شده بود.
4- اعلام روز قدس از نگاه امام خمینی (ره) بدین معنا نیست که مسلمانان هر ساله با حضور یک روزه در مراسم روز قدس دِیْن خود را به فلسطین ادا کرده و تا سال دیگر هیچ تکلیف دیگری ندارند بلکه با ایجاد احساس تکلیف اسلامی مبتنی بر مسئولیتپذیری و همبستگی دینی در جوامع اسلامی در روز قدس، میتواند دگرگونی فرهنگی مورد نیاز را ایجاد کرده و در تمام روزهای سال در قبال فلسطین احساس مسئولیت کند.
5- اعلام روز قدس از سوی امام خمینی (ره) در جهت ایجاد نوعی تعادل در موازنه موجود با رژیم صهیونیستی است. تفکر صهیونیستی تاکنون سعی کرده است از ظرفیتهای یهودی و حتی مسیحی (صهیونیستهای مسیحی) در جهت اهداف انحرافی و سلطهطلبانه خود استفاده کند و در چنین شرایطی ایجاد تعادل در طرف مقابل یک نیاز به شمار میرود و استفاده از ظرفیت دینی در این عرصه برای بنبست شکنی در این معادله تنها راه ایستادگی در مقابل تزویرها و تجاوزهاست.