"یوکیا آمانو" مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی دو شنبه این هفته سفر سه روزه خود را به فلسطین اشغالی آغاز کرد و با وجود اینکه این سفر بنا به دعوت "شائول شورف"، دبیرکل سازمان انرژی اتمی رژیم صهیونیستی صورت گرفته و از قبل درباره دیدار "آمانو" با "بنیامین نتانیاهو" نخست وزیر در عصر دوشنبه برنامه ریزی شده بود اما وی با آغاز پیش از موعد تعطیلات تابستانی خود از این دیدار خودداری کرد.

مقامات این رژیم در پی این اقدام نتانیاهو اعلام كردند، "آویگدور لیبرمن" وزیر امور خارجه اسرائیل، "دنی آیالون" معاون وزیر امور خارجه، "ایهود باراک" وزیر دفاع و "یوزی آراد" مشاور امنیتی نخست وزیر اسرائیل نیز از دیدار و گفتگو با آمانو سر باز زده‌اند.

از اینرو دیدار و گفتگوهای آمانو در فلسطین اشغالی به رئیس سازمان انرژی اتمی این رژیم و "شیمون پرز" رئیس رژیم صهیونیستی محدود شد که نقش اش در ساختار سیاسی آن بیشتر تشریفاتی است.

با اینحال وی با توجه به نقشی که در تجهیز رژیم صهیونیستی به توان هسته ای و راه اندازی نیروگاه "دیمونا" در اوایل دهه 60 میلادی ایفا کرده است به عنوان پدر هسته ای این رژیم شناخته می شود.

در واقع برخورد اهانت آمیز نخست وزیر رژیم صهیونیستی با یوکیا آمانو مدیر کل آژانس بین المللی انرزی اتمی از ادامه مقاومت و سرسختی این رژیم در قبال درخواست های موجود در جامعه جهانی به خصوص در کشورهای منطقه برای شفاف سازی فعالیت های هسته ای مخفیانه خود حکایت می کند. 

این در حالی که بیش از 40 سال از آغاز فعالیت اولین نیروگاه اتمی این رژیم در دیمونا واقع در جنوب فلسطین اشغالی می گذرد و در این مدت این رژیم به بیش از 200 کلاهک اتمی نیز دست یافته است.

باوجود این، براساس برخی منابع به علت پایان عمر مفید این نیروگاه، و وجود خطر نشت تشعشعات هسته ای از آن، این رژیم هیچ یک از موافقتنامه های بین المللی را در خصوص منع گسترش سلاح های هسته ای موسوم به "ان پی تی" و یا لزوم نظارت از اماکن هسته ای به وسیله بازرسان آزانس را امضائ نکرده است که این امر نگرانی ها را درباره ابعاد خطرات فعالیت های اتمی غیر مجاز تل آویو دو چندان کرده است. 

هر چند تا کنون رژیم صهیونیستی به کمک لابی های ذی نفوذ خود در آژانس و دیگر مراجع بین المللی و یا کشورهای غربی توانسته است به سیاست پنهانکاری هسته ای خود ادامه دهد اما پس از آنکه جمهوری اسلامی ایران به پشتوانه جنبش غیر متعهدها اعتراض گسترده ای را علیه تبعیضات هسته ای موجود در جهان كرد، این رژیم برای ادامه پنهانکاری های هسته ای خود با چالش های روبه تزایدی روبرو شد.

از اینرو، مقاومت هسته ای ایران ،فضایی ایجاد کرد كه کشورهای عربی منطقه این جرات و جسارت را به خود بدهند سکوت خود را در قبال زرادخانه های هسته ای رژیم صهیونیستی بشکنند و همانند ایران خواستار اقدام عاجل جامعه جهانی برای مقابله با فعالیت های پنهان هسته ای این رژیم شوند و کشورهای غربی نیز تحت این کشورها مجبور شدند اندکی در سیاست های جانبدارانه هسته ای خود از اسرائیل تعدیل كنند.

نتیجه این اعتراضات، سفر امانو به فلسطین اشغالی برای پیگیری زمینه های اجرایی قطعنامه اجلاس گذشته آژانس در خصوص عاری سازی خاورمیانه از سلاح های هسته ای و لزوم شفاف سازی فعالیت های هسته ای این رژیم از طریق پیوستن آن به معاهده ان پی تی است.

آنچه کار را برای این رژیم دشوار کرده است اجماعی است که در جهان بخصوص در منطقه برای مقابله با پنهانکاری هسته ای رژیم صهیونیستی شکل گرفته است، حتی دیگر آمریکا نیز همچون گذشته نمی تواند از ادامه این روند دفاع کند و شروطی هم که حامیان غربی اسرائیل در این خصوص مطرح و شفاف سازی فعالیت های هسته ای این رژیم را به برقراری صلح در خاورمیانه منوط كرده اند، باز برای این رژیم چالش برانگیز است.

زیرا کابینه کنونی رژیم صهیونیستی به سرکردگی "نتانیاهو" هیچ انگیزه ای برای صلح ندارد و بقای این رژیم را در ادامه تنش و خصومت جستجو می کند.